በየትኛው መንገድ ልጓዝ?

ህይወት እንደ ጉዞ መሆኑን ታውቅ ነበር? የህይወት ጉዞ ወደ ሁለት ቦታ የሚያደርሱ ሁለት ጎዳናዎች አሉት፡፡ በየትኛው መንገድ ላይ ለመጓዝ መምረጥና መወሰን የአንተ ነው፡፡

በአንድ ቤተሰብ ውስጥ ልጅ ሲወለድ የህይወትን ጉዞ ይጀምራል፡፡ በሰማይ የሚኖር አምላክ ለታዳጊ ልጆች ልዩ መንገድን ያደርጋል፡፡ ይሄ መንገድ የየዋህነት፣ እራስን ወደ ማወቅ የሚያመጣ መንገድ ነው፡፡ በዚህ መንገድ ላይ እናትና አባት ለልጆች ስለ ህይወት በማስተማር መሪዎች ናቸው፡፡

በልጅነት በዚህ መንገድ ላይ ለተወሰነ ጊዜ በንፅህና ትጓዛለህ፤ ነገርግን በኋላ ላይ ወደ መንታ መንገድ ትደርሳለህ፡፡ የልጅነት እና የአለማወቅ ጎዳና ያበቃል፤ ከዚያም ወደ የተለያዩ ቦታ የሚወስዱ ሁለት መንገዶች ፊት ትመጣለህ፡፡ እስከ እዚህ ጊዜ ድረስ ወላጆችህ መሪዎችህና በዋናነት ውሳኔዎችህን ሲወስኑልህ ቆይተዋል፡፡ ወደዚህ መስቀለኛ መንገድ ከመጣህ በኋላ ውሳኔው የአንተ ሆንዋል፡፡ የትኛውን መንገድ ልምረጥ? ይህ ውሳኔ እጅግ ዋና፣ ከሁሉ በላይ የህይወትህ ትልቅ ውሳኔ ነው፡፡ ይህ ውሳኔ እጅግ ዋና የሆነበት ምክኒያት አንደኛው መንገድ መልካም፣ ንፁህ ህይወት፣ በደስታ የተሞላ ወደ መንግስተ ሰማይ የሚመራ መንገድ ነው፡፡ ሌላንኛው  የሀጢአተኝነት እና የክፋት መንገድ፣ በሀዘን የተሞላ፣ ወደ ገሀነም የሚመራ ነው፡፡

ወደ እነዚህ መንገዶች መድረሴን አንዴት ማወቅ እችላለሁ? የተቀመጠ ህግ ወይም እድሜ የለም፡፡አንዳንድ በልጅነት ጎዳና ላይ ያሉ ልጆች በህይወታቸው ከሌሎች ቀድመው ወደ መስቀለኛው መንገድ ይደርሳሉ፡፡ ምናልባትም መስቀለኛ መንገዶቹ ሰውየው ወንጌልን እስከሰማበት ጊዜ ድረስ ወይም የተሸለ መንገድ እንዳለ እስከሚረዳበት ጊዜ ድረስ አይደረስባቸውም ይሆናል፡፡ ምናልባትም ለብዙዎች ወንጌል በሰሙበት ሰእት የልባቸው መምታትና የመክበድ ስሜት ሊሆን ይችላል፡፡ ትክክል ስለ ሆነው እና ስላልሆነው ግንዛቤ ወይም ጌታን ለመከተል መሳብ ሊሆን ይችላል፡፡ እነዚህ የመስቀለኛ መንገዶች ምልክት ናቸው፡፡ በሁሉም ሁኔታ እግዚአብሔር የፍቅር አምላክ ስለሆነ የሁለቱን መንገዶች ምንነት ያሳውቀናል፡፡ ጠባቡ መንገድ በየትኛውም አገር እና ባህል ውስጥ ለሚኖር ፍጹም እንደሆነ ይገልጥለታል፡፡

በመስቀለኛው መንገድ ፊት ቆመህ ምን ትመለከታለህ?

ሁለቱን መንገዶች በደንብ አስተውላቸው፡፡ መጀመሪያ ላይ ሁለቱም መንገዶች አትኩሮትን የሚስቡ ናቸው፡፡ ቀረብ ብለህ ስታስተውል አንደኛው መንገድ ሰፊ ደግሞም ለመጓዝ ምቹና ቀላል እንደሆነ ታያለህ፡፡ ሌላንኛው መንገድ ጠባብ በተላያዩ ቦታዎች ኮሮኮንችና ዳገታማ የሆነ ነው፡፡ ሰፊው መንገድ ብዙ ብዙ ሰዎች የሚጓዙበት ነው፡፡ ጠባቡ ጥቂት ሰዎችን ብቻ ይዟል፡፡ ትክክለኛውን መንገድ መምረጥ እጅግ በጣም አስፈላጊ ነው፡፡

ግራ ተጋብተሃል እና የትኛውን መንገድ መምረጥ እንዳለብህ እርግጠኛ አይደለህም? ብዙ ተጓዥ ወዳለው ሰፊ መንገድ ጠጋ ስትል የመንገዱ መሪና ጌታ ከእርሱ ጋር እንድትጓዝ ሲጠይቅህ ትሰማለህ፡፡ በመጀመሪያ መንገዱ የጠባቡን መንገድ አይነት ይመስላል፡፡ በዚህ መንገድ ላይ ጉዞ የሚጀምሩ መልካም ሀሳብ አላቸው፡፡ ብዙዎች ለጊዜው በዚህ መንገድ ላይ ካሉ ወጥመዶች መቆጠብ ይችላሉ፡፡ የመሪው ታሪክ አርቴፊሻል ቢሆንም ለጆሮ ደስ የሚልና የሚያባብል ነው፡፡ በጉዞው መሀል ብዙ ጓደኞችን ያቀርብልሀል፤ ማንም ግን ከልቡ ደስተኛ አይመስልም፡፡ በዚህ መንገድ ላይ ያሉ መዝናኛዎች ገደብ የላቸውም፡፡ መጠጣት፣ ማጨስ፣ መጨፈር፣ፓርቲዎች እና ሌሎች ብዙ መዝናኛዎች አሉት፡፡ ግብረገብነትና ስነ ስርአት ቦታ አይኖራቸውም፡፡ ውሸት፣ ስርቆት እና ማታለል የተለመዱ ተግባሮች ናቸው፡፡ በዚህ መንገድ ላይ የፈለግከውን አይነት የህይወት ስታይል ትመርጣለህ፡፡ እንዳሰኘህ መሆን ትችላለህ፡፡ ነፃነት ይሉታል፡፡ ይህ መንገድ ብዙ ይዞህ ይጓዛል እናም ምቹ ስለሚመስል እያባከንክ ያለኸውን ጊዜህን አታስተውለም፡፡ በዚህ ጎዳና ላይ ያሉ ብዙ ሰዎች ለብዙ የተወሳሰቡ ነገሮች ባሮች ከመሆናቸው የተነሳ መውጫ መንገድ አይታያቸውም፡፡ ተስፋ መቁረጥ፣ ሀሽሽ (ሱስ)፣ ግድያ እና ራስን ማጥፋት ውጤቶቹ ናቸው፡፡

በህይወትህ የምትፈልገው ይህን ነው? መጓዝ የምትፈልገው በዚህ ጎዳና ላይ ነው? የዚህ መንገድ መሪ በመንገዱ የመጓዝ የመጨረሻ እጣ ፈንታ ምን እንደሆነ ምንም አመማሳወቁን  አስተውለሀል? አያደርገውም፤ እራሱን አይክድም፡፡ የበግ ልብስ የለበሰ ተኩላ ሰይጣን ነው፡፡ በሰፊው መንገድ ላይ ለመጓዝ የሚከፍለው ብድራት የማይጠፋ የእሳት ባህር ሲኦል ነው፡፡ ይህ ቦታ የተዘጋጀው ለዳቢሎስና ለጭፍሮቹ ነበር፡፡ በዚያ ለዘለአለም ልቅሶ፣ ዋይታ እና ጥርስ ሟፏጨት ይሆናል፡፡ አንተስ? ከእርሱ ጋር ተጉዘህ የሲኦልን ብድራት መቀበል ትፈልጋለህ?

ጠባቡን መንገድ ቀረብ ብለህ ተመልከተው፡፡

ይህ መንገድ ከሰፊው መንገድ በእጅጉ ይለያል፡፡ ዳገታማ መንገድ እና ኮረብታና ሸለቆዎች በተለያዩ ቦታዎች ያሉት ነው፡፡ ፀሀይና ሙቀት አለበት ነገርግን መንገዱን ይዘህ ከሄድክ ጥምን ወደሚያረካ ምንጭ ትደርሳለህ፡፡ በዚህ አረፍት ታደርጋለህ፣ ውሀን ትጠጣለህ፡፡ ከጅረቶቹም መሚፈሰው ውሀ በመንገድ የደከሙ እግሮችህን ታርሳለህ፡፡ ታድሰህ መንገድህን ትቀጥላለህ፡፡ የሚወጡ ተራሮችም አሉት፤ አንዳንዴም መንገዱ የደበዘዘ ሊመስል ይችላል፡፡ በመንገድህ ስትቀጥል ወደ ተራራ ጫፍ ትደርሳለህ ከዚያም ለምለምና አረንጓዴ ወደ ሆነ ሸለቆ ይመራሀል፡፡ በጠባቡ መንገድ ላይ ያሉ ወዳጆችህ ሁሉ ክርስቲያኖች ናቸው፡፡ ወንድምና እህት ይሆኑሀል፡፡ ይወዱሀል፣ ይጠነቀቁልሀል፡፡ በመንገድህ ተደናቅፈህ ስትወድቅ ተመልሰህ በእግሮችህ እንድትቆም ያግዙሀል፡፡ የሚረዱህና ደጎች ናቸው፡፡ ከሁሉም የሚበልጥ መሪና የግል ወዳጅ ግን አለህ፡፡ እሱ ጌታ ነው፤ መልካሙ እረኛ (መዝሙር 23)፡፡ በጣም ስለሚወድህ ከጎንህ በመሆን በጠባቡ መንገድ አብሮህ ይጓዛል፡፡ መንገድህ የጨለመና ከባድ ሲሆንብህ እጅህን ይዞ በግለጽ ማየት እስክትችል ይመራሀል፡፡ ተጓዡ ሲደክመው እና መንገዱም አደገኛ ሲሆን  እረኛው በክንዶቹ ይሸከምሀል፡፡ ከጊዜ በኋላ በእግርህ መንገዱን ለመቀጠል ከድካምህ ትበረታለህ፡፡ በጠባቡ መንገድ የምትጓዘው እንዲህ ይሆናል፡፡

 እነዚህ ጠባብና ሰፊ የሆኑ ሁለት መንገዶች  በህይወት ጉዞ መጨረሻ ላይ ይጠናቀቃሉ፡፡ በመንገዶቹ መጨረሻ ሞትን እንጋፈጣለን፡፡ አንዳንድ ጊዜ ሞት ማለት  ወንዝ መሻገር ነው ይባላል፡፡ ሁሉም ሰው ይሻገረዋል፡፡ ከዚያ በኋላ ፍርድ ይሆናል፤ እግዚአብሔር አራሱ ስለ ተጓዝንበት መንገድ ፍርድ ይሰጣል (እብራውያን 9፡27)፡፡

እነዚያ በሰፊው መንገድ ላይ ከሰይጣን ጋር እየመራቸው ሲጓዙ የነበሩት የመሻገሪያ ወንዙን አስፈሪ ሆኖ ያገኙታል፡፡ ለምን? ወንዙን አብረውት የሚሻገሩት የላቸውም፡፡ ወዳጆቻቸው ሞትን የሚፈሩ ናቸው፡፡ ብቻቸውን መሻገር ይኖርባቸዋል፡፡ ከዚያም በገሀነም እውነታ ፊት ይነቃሉ፤ ለጥልቀቱ መጨረሻ በሌለው በማይጠፋ የእሳት ባህር ውስጥ ራሳቸውን ያገኙታል፡፡

የበጠባቡ መንገድ ተጓዥ ከሆንክ ግን የመሻገርያ ወንዙን ትናፍቃለህ፤ ከወንዙ ማዶ አክሊልህ ይጠብቅሃል፡፡ ጊዜው ውብ ነው፤ ሰላማዊ ጊዜ፤ መልካሙ እረኛ በሞት ወንዝ መርቶ ያሻግርሃል፡፡ ከዚያ በሰማያዊ መኖሪያህ፤ በዚያ ጎዳናዎቹ በወርቅ የተሰሩ፣ ቃላት ሊገልጸው የማይችል የመላእክት ዝማሬ ባለበት ትሆናለህ፡፡ ከዚህ በኋላ የምትወጣቸው ዳገቶች አይኖሩም፣ የምትሻገራቸው ሸለቆዎችም የሉም፤ ሰላም፣ ጸጥታ እና ደስታ ከዘለአለም እስከ ዘለአለም ብቻ ይሆናል፡፡ መሪ ጌታህ ደግሞ ከአንተ ጋር ይሆናል፡፡ “እንባዎችንም ሁሉ ከዓይኖቻቸው ያብሳል፥ ሞትም ከእንግዲህ ወዲህ አይሆንም፥ ኀዘንም ቢሆን ወይም ጩኸት ወይም ሥቃይ ከእንግዲህ ወዲህ አይሆንም፥ የቀደመው ሥርዓት አልፎአልና” (ራዕይ 21፡4)፡፡

የትኛውን መንገድ ትመርጣለህ? ምላሽህ ምንድን ነው? የምትመርጠው ምርጫ በጣም ወሳኝ እንደሆነ አስታውስ፡፡ መንግስተ ሰማይ ወይስ የገሀነም እሳት ነው፡፡ ጠባቡን መንገድ ምረጥ፣ ጌታም እንዲረዳህ ጠይቀው፡፡ “በጠበበው ደጅ ግቡ፤ ወደ ጥፋት የሚወስደው ደጅ ሰፊ፥ መንገዱም ትልቅ ነውና፥ ወደ እርሱም የሚገቡ ብዙዎች ናቸው ወደ ሕይወት የሚወስደው ደጅ የጠበበ፥ መንገዱም የቀጠነ ነውና፥ የሚያገኙትም ጥቂቶች ናቸው” (ማቴዎስ 7፡13-14)፡፡

0
0
0
0

ክፍሊቱ

ክፍሊቱ

መጽሐፍ ቅዱስ ውስጥ “ሙታንንም ታናናሾችንና ታላላቆችን በዙፋኑ ፊት ቆመው አየሁ፥ መጻሕፍትም ተከፈቱ፤ ሌላ መጽሐፍም ተከፈተ እርሱም የሕይወት መጽሐፍ ነው፤ ሙታንም በመጻሕፍት ተጽፎ እንደ ነበረ እንደ ሥራቸው መጠን ተከፈሉ” (ራእይ 20፥12) የሚል ጥቅስን እናነባለን፤ ይህም እግዚአብሔር የእያንዳንዳችንን ሕይወት መዝግቦ እንደሚያስቀምት ማስረጃ ነው፡፡ 

በአሜሪካን አገር ሜሪላንድ ከተማ ነዋሪ የሆነው ጆሽዋ ሄሪስ የተባለ አንድ ወጣት የተወሰነ ጊዜን ለማሳለፍ ፖርቶሪኮ የተባለች ሀገር ነበር፡፡  በዚች ሀገር በነበረው ቆይታም አንድ ምሽት ሕልምን አለመ፡፡ ይህ ወጣት እግዚአብሔር ይህን ህልም ያሳየው ታማኝነት ከጎደለው የሕይወት ጉዞው እንዲመለስ ሊገስጸው እንደሆን ተሰማው፡፡ በዛን ምሽት ያየው ሕልም ሕይወት መቀየር የሚችለውን የኢየሱስ ክርስቶስን ኃይል እና የደሙን ጉልበት አስታውሶታል፡፡ እኛም ይህ ወጣት ያየውን ሕልም ልናካፍልህ እንወዳለን፡፡

(ክፍሊቱ)

በእንቅልፍ ሰመመን ውስጥ ሆኜ እራሴን በአንዲት ክፍል ውስጥ አገኘሁት፡፡ በዚህች ክፍል ውስጥ አንደኛውን የክፍልዋን ግድግዳ ከሸፈነው ትንንሽ የስምና የአድራሻ ማውጫ አይነት ካርዶችን የያዙ ማህደሮች ከተደረደሩበት መደርደሪያ በስተቀር ምንም የተለየ ነገር አልነበረም፡፡ እነዚህ ማህደሮች በቤተ መጽሐፍት ውስጥ ደራሲን ወይም የመጽሐፍን ርዕስ ተጠቅመን መጽሐፍ እንደመናወጣባቸው ካርዶች በፊደል ቅደም ተከተል የተደረደሩ ነበር፡፡ እነዚህ ማህደሮች ከወለሉ አንስተው እስከ ጣራው ድረስ ተደርድረው በሁለቱም አቅጣጫ መጨረሻ የሌላቸው ይመስሉ የነበር ሲሆን ሁሉም ማህደሮች የተለያዩ ርዕሶችን ይዘው ነበር የተደረደሩት፡፡ ማህደሮቹ ወደ ተደረደሩበት ግድግዳ እየተጠጋሁ ስመጣ “የወደድኳቸው ልጃገረዶች” የሚል ርዕስ ያለው ማህደር ቀልቤን ሳበው፡፡ ይህን ርዕስ የያዘውን ማህደር በመግለጥ ካርዶቹ ላይ የተጻፉትን ማንበብ ጀመርኩ፡፡ በካርዶቹ ላይ ተጽፈው የነበሩትን ስሞች አውቃቸው ስለነበር ደንግጬ በፍጥነት ማህደሩን ዘጋሁት፡፡

ከዛም ማንም ምንም ሳይነግረኝ የት እንደምገን ተገነዘብኩ፡፡ ይህቺ ማህደሮች የታጨቁባት ሕይወት አልባ ክፍል የእኔም ሕይወት ተመዝግቦ የተቀመጠባት ‘ማህደር ክፍል’ እንደሆነች ተረዳሁ፡፡ በዚህች ክፍል ውስጥ ላስታውሳቸው ከምችላቸው በላይ ትልቁም ይሁን ትንሹ እያንዳንዱ የሕይወት ክንዋኔዎቼ ተመዝግበው ተቀምጠዋል፡፡

አለፍ አለፍ እያልኩ የተለያዩ ማህደሮችን እያነሳሁ በውስጣቸው ተጽፎ የሰፈረውን ማንበብ ስጀምር መገረምና ጉጉት ከፍርሀት ጋር ውስጤን ሲወረኝ ተሰማኝ፡፡ ከማነባቸው ነገሮች አንዳንዶቹ ደስታን እና ጣፋጭ ትዝታን ሲያጭሩብኝ ሌሎች ግን ወደ ኋላዬ በመዞር ከበስተጀርባዬ የሚያየኝ ሰው ያለ እስኪመስለኝ ድረስ ሀፍረት እና ጸጸትን ይጭሩብኝ ነበር፡፡ “ወዳጆች” የሚል ማህደር “የከዳኋቸው ወዳጆች” ከሚል ማህደር አጠገብ ተቀምጦ ነበር፡፡

ማህደሮቹ ካደረኳቸው ተራ ነገሮች አንስቶ እስከ ተገለጡ ትልልቅ ክፋቶቼ ድረስ በተለያየ ርዕስ ተመዝግበው ተቀምጠው ነበር፡፡ “ያነበብኳቸው መጽሐፍት”፣ “የተናገርኳቸው ውሸቶች”፣ “ለሌሎች ሰዎች ያደረኳቸው ማጽናናቶች”፣ “የሳቅሁባቸው ቀልዶች” የሚሉ ሁሉ ይገኙ ነበር፡፡  “ወንድሞቼ ላይ የጮህኳቸው ነገሮች” የሚል ርዕስ ያለው አይነት ማህደሮችን ስመለከት የርዕሶቹ ትክክለኛነት በራሱ ያስቀኝ ነበር፡፡ እንደ “ቤተሰቦቼ ላይ ያኩተመተምኳቸው ነገሮች” አይነት ርዕስ ያላቸው ማህደሮች ደግሞ ምንም የማያስቁ ነበሩ፡፡ የተለያዩ ካርዶችን ባነበብኩበት ጊዜ ሁሉ ካርዶቹ ላይ ተጽፈው በነበሩት ዝርዝር ይዘቶች መደነቄን አላቆምኩም ነበር፡፡ አብዛኛውን ጊዜ ከጠበኳቸው በላይ ካርዶች በአንድ ማህደር ውስጥ የነበሩ ሲሆን አንዳንድ ጊዜ ደግሞ ተስፋ ካደረኳቸው ካርዶች ያነሱ ካርዶች ነበሩ፡፡

እነዚህን ማህደሮች ማየቴ ይህን ሁሉ ነገር አድርጊያለሁ ወይ ብዬ እንድገረም አድርጎኛል፡፡ በሀያ አመታት እድሜዬ እነዚህን በሺዎች ምናልባትም በሚሊዮኖች የሚቆጠሩ ካርዶችን ለመጻፍ የሚያስችል በቂ ጊዜ ነበረኝን? እያንዳንዱ ያየሁት ካርድ ግን ጊዜ እንደነበረኝ የሚያስረግጥ ነበር፤ ምክንያቱም እያንዳንዱ ካርድ በራሴ የእጅ ጽሁፍ የተጻፈ እና የራሴው ፊርማ ያረፈበት ነበር፡፡

“የሰማኋቸው ዘፈኖች” የሚል ርዕስ ያለበትን ዶሴ አውጥቼ ስመለከት የዶሴው ይዘት እየጨመረ ሲሄድ ይታወቀኝ ነበር፡፡ ካርዶቹ በጣም ተጠጋግተውና ተጠቅጥቀው ተቀምጠው የነበረ ሲሆን ከሁለትና ሶስት ሜትር በኋላ እንኳን የማህደሩውን መጨረሻ ማግኘት አልቻልኩም ነበር፡፡ እነዚህን ሁሉ ሙዚቃዎች ለማዳመጥ ባባከንኩት ጊዜ አፍሬ ማህደሩን ዘጋሁት፡፡

“የዝሙት ምኞት” የሚል ርዕስ ያለው ማህደር ጋር ስደርስ ሰውነቴን ሲቀዘቅዘኝ ተሰማኝ፡፡ የማህደሩን ትልቀት ላለማየት በትንሹ ሳብ አደረኩትና አንድ ካርድ ከውስጡ አወጣሁ፡፡ በላዩ ላይ ሰፍሮ የነበረውን ዝርዝር ይዘት ሳነብ በፍርሀት ተንቀጠቀጥኩ፡፡ እንዲህ አይነት አሳፋሪ ጊዜ ተመዝግቦ በመቀመጡ ሕመም ተሰማኝ፡፡

ድንገት ኃይለኛ ቁጣ በውስጤ ሲቀሰቀስ ታወቀኝ፡፡ “እነዚህን ካርዶች ማንም ማየት የለበትም! ማጥፋት አለብኝ!” የሚለው ሀሳብ ተቆጣጠረኝ፡፡ እንደ እብድ አድርጎኝ ማህደሩን ጎትቼ አወጣሁት፡፡ ምንም ትልቅ ቢሆንም አስብ የነበረው በውስጡ ያሉትን ካርዶች አራግፎ ማቃጠል ነበር፡፡ ነገር ግን ካርዶቹን ከማህደሩ ውስጥ አውጥቼ ወለሉ ላይ ለማራገፍ ስሞክር አንድም ካርድ ማውጣት አልቻልኩም፡፡ ካርዶቹን በእጄ በመያዝ ለመቀዳደድ ብሞክርም እንደ ብረት ጠንካራ የሆኑ በመሆናቸው ማንም ላደርግ አልቻልኩም፡፡

ተሸንፌ እና ተስፋ ቆርጬ ማህደሩን ወደ ነበረበት ቦታ መለስኩት፡፡ ግንባሬን ግድግዳው ላይ አስደግፌ በራሴ በማዘን በረጅሙ ተነፈስኩ፡፡ ድንገት ወደ ማህደሮቹ ስመለከት “ወንጌልን የሰበኩላቸው ሰዎች” የሚል ርዕስ የያዘ ማህደር አየሁ፡፡ የዚህ ማህደር እጀታ በአጠገቡ ካሉ ማህደሮች ደመቅ ያለ ሲሆን ምንም ያለተነካ በመሆኑ አዲስ ነበር፡፡ ይህን ማህደር ይዤ ስስበው ርዝመትዋ ከስምንት ሴንቲ ሜትር ያልበለጠች ትንሽዬ ሳጥን እጄ ላይ ወደቀች፡፡ በውስጥዋ የነበረው ካርድ ብዛት በአንድ እጄ ልቆጥረው የምችለው ነበር፡፡

ከዛም እንባ በአይኔ ላይ ግጥም አለና ማልቀስ ጀመርኩ፡፡ በጉልበቴ ተንበርክኬ ከሆዴ ስቅስቅ ብዬ አለቀስኩ፡፡ አለቅስ የነበረው ከተሰማኝ ታላቅ የሀፍረት ስሜት የተነሳ ነበር፡፡ እንባ ያዘሉ አይኖቼ በማህደሮች የተሞላውን መደርደሪያ ተመለከቱት፡፡ ስለዚህ ክፍል ማንም ሰው በፍጹም ማወቅ የለበትም፤ ቆልፌ ቁልፉን መደበቅ አለብን ብዬ አሰብኩ፡፡

እንባዬን ከአይኔ እየጠራረኩ እያለ ድንገት አየሁት፡፡ ወይኔ፣ በፍጹም እሱ መሆን የለበትም፡፡ እዚህ ቦታ ካልጠፋ ሰው ኢየሱስ ይገኛል ብዬ ያየሁትን ማማን አቃተኝ፡፡

ማህደሮቹን እየከፈተ ካርዶቹን ሲያነብ በተስፋ መቁረጥ እመለከተው ነበር፡፡ ምን ይለኝ ይሆን የሚለውን ሳስብ ከአቅሜ በላይ ሆነብኝ፡፡ ቀና ብዬ ፊቱን አተኩሬ ለማየት አቅም አጣሁ፡፡ ነገር ግን ከኔ በላይ ሀዘን እንደተሰማው ያስታውቅ ነበር፡፡ ሆን ብሎ መጥፎ መጥፎ የተመዘገበባቸውን ማህደሮች እያወጣ የሚያነብ መሰለኝ፡፡ እያንዳንዱን ነገር የሚያነበው ለምንድን ነው?

በመጨረሻ ዞር ብሎ በሀዘን ስሜት ተመለከተኝ፡፡ አስተያየቱ ንዴትን ሳይሆን ራሴን ዝቅ አድርጌ፣ ፊቴን በእጄ ሸፍኜ ድጋሚ ማልቀስ እንድጀምር አደረገኝ፡፡ ወደ እኔ መጣና በእጆቹ ትከሻዬ ላይ አቀፈኝ፡፡ ብዙ ብዙ ነገሮችን ማለት ሲችል ምንም ሳይናገር አብሮኝ አለቀሰ፡፡

ከዛም ብድግ ብሎ ወደ ማህደሮቹ ሄደ፡፡ ከአንዱ ጥግ ጀምሮ ማህደሮቹን እየመዘዘና እያንዳንዱን ካርድ እያወጣ የእኔን ስም እየሰረዘ በስሙ መተካት ጀመረ፡፡

“በፍጹም አይሆንም!” ብዬ በመጮህ በፍጥነት ቆሞ ወደ ነበረበት ቦታ ሄድኩ፡፡ ይዞት የነበረውን ካርድ ተቀብዬው በወቅቱ ማለት የቻልኩትን “በፍጹም አይሆንም” የሚለውን ቃል ደጋግሜ አልኩት፡፡ ስሙ በእነዚህ ካርዶች ላይ በፍጹም መጻፍ የለበትም ብዬ አሰብኩ፡፡ ነገር ግን በደማቅና የሚያምር ቀይ ቀለም የእኔ ስም ጠፍቶ የእርሱ ስም ተተካ፡፡ በደሙ ነበር የተጻፈው፡፡

በእርጋታ ካርዱን ከተቀበለኝ በኋላ በሀዘን የተሞላ ፈገግታን ፈገግ ብሎ ካርዶቹ ላይ ስሜን በስሙ መተካትና መፈረሙን ቀጠለ፡፡ እንዴት እንደሆነ በፍጹም ልረዳው ባልቻልኩት ፍጥነት የመጨረሻውን ካርድ ፈርሞ ማህደሩን በቦታው አስቀምጦ አጠገቤ መጥቶ ሲቆም አየሁት፡፡ እጁን ትከሻዬ ላይ አድርጎ “ተፈጸመ” አለ፡፡

ተንስቼ ቆምኩና እየመራኝ ከክፍሊቱ ወጣን፡፡ በክፍሊቱ በር ላይ ምንም ቁልፍ አልነበረም፡፡ ነገር ግን ገና የሚጻፍባቸው ብዙ ባዶ ካርዶች ነበሩ፡፡

*****

እግዚአብሔር ሕይወትህን እንዴት እንደሚመለከተው አስበህ ታውቅ ይሆን? “እኔ እላችኋለሁ፥ ሰዎች ስለሚናገሩት ስለ ከንቱ ነገር ሁሉ በፍርድ ቀን መልስ ይሰጡበታል” (ማቴዎስ 12፥36)፡፡ ለራሳችን ታማኞች ብንሆንና ባንዋሽ ደጋግመን በሀሳባችን እና በድርጊቶቻችን ኃጢአት መስራታችንን በሀዘንና በጸጸት እናምናለን፡፡ እኛም በሚስጥር ስላሰላሰልናቸው ሀሳቦች እና ስለሰራናቸው ስራዎች ማፈራችን አይቀርም፡፡ መጽሐፍ ቅዱስ በሮሜ 2፥16 ላይ “እግዚአብሔር በኢየሱስ ክርስቶስ……..በሰው ዘንድ የተሰወረውን በሚፈርድበት ቀን ይሆናል” ይላል፡፡ ሐዋርያው ጴጥሮስ “እንግዲህ ከጌታ ፊት የመጽናናት ዘመን እንድትመጣላችሁ……..ኃጢአታችሁ ይደመሰስ ዘንድ ንስሐ ግቡ ተመለሱም” (የሐዋርያት ሥራ 3፥19) ብሎ ሰብኳል፡፡ ኃጢአትህ በኢየሱስ ተደምስሶለሀል ነው ወይንስ ዛሬም ያሳድድሀል?

ነጻ መውጣት ትፈልጋለህን? ያለፈው ሕይወት ዘመንህ የሀሳብ እና የድርጊት ኃጢአት ሸክም ከብዶብሀልን? ኃጢአቶቻችን የልባችን እና የሕይወታችን ከባድ ሸክም ናቸው፡፡ “ኃጢአት የለብንም ብንል ራሳችንን እናስታለን፥ እውነትም በእኛ ውስጥ የለም” (1ኛ ዮሐንስ 1፥8)፡፡ “የኃጢአት ደመወዝ ሞት ነውና፤ የእግዚአብሔር የጸጋ ስጦታ ግን በክርስቶስ ኢየሱስ በጌታችን የዘላለም ሕይወት ነው” (ሮሜ 6፥23)።

ኢየሱስ ዛሬም ምህረትን ያደርጋል፡፡ ወደ አለም የመጣውና ደሙን ያፈሰሰው ለኃጢአተኞች ሁሉ ነው፡፡ እግዚአብሔር አቅዶት የነበረው የመዳን መንገድ ተገልጥዋል፡፡ መዳን ትወዳለህን? “እንግዲህ ልጁ አርነት ቢያወጣችሁ በእውነት አርነት ትወጣላችሁ” (ዮሐንስ 8፥36) ፤ (መዝሙር 51)። ወደ ኢየሱስ አሁን ና! ተጸጽተህ ኃጢአትህን ሁሉ ተናዘዝ፡፡ “በኃጢአታችን ብንናዘዝ ኃጢአታችንን ይቅር ሊለን ከዓመፃም ሁሉ ሊያነጻን የታመነና ጻድቅ ነው” (1ኛ ዮሐንስ 1፥9)። ኢየሱስ ከእርሱ ጋር እርካታ ወደ ሞላበት ሕይወት እንደሚመራህ እመነው፡፡ በእለት ተእለት የሕይወት እርምጃህ ምሪትን ይሰጥሀል፡፡ 

ክፍሊቱ - የባለቤትነት መብት 1995

New Attitudes/ Joshua Harris.

0
0
0
0

ሕይወትህ እነደ ተላከ ደብዳቤ ነው

የደብዳቤን ዋጋ የተረዳሁት ከአንድ አጎቴ በተላከልኝ፤ ነገር ግን በውስጡ ምንም ደብዳቤን ያልያዘ ፖስታ የደረሰኝ ዕለት ነው፡፡ ፖስታው ላይ አድራሻው በትክክል ተፅፎና ተገቢው ቴምብር ተለጥፎበት የነበረ ቢሆንም በፖስታው ውስጥ ግን ምንም አልነበረም፡፡  

ብዙዎቻችን በተለያዩ ጊዜያት ከተለያዩ ቦታዎች ደብዳቤዎች ይደርሱናል፡፡ ነገር ግን ከደብዳቤ የምንማረው መንፈሳዊ ትምህርት በጣም ጥቂት ነው፡፡  

ደብዳቤያችንን ወደ ፖስታ ቤት ይዘን ሄደን ወደ ምንፈልገው አድራሻ ከመላካችን በፊት ፖስታና ቴምብር (ወይም የመላኪያ ገንዘብ) ሊኖረን ይገባል፡፡   

እነዚህን ነገሮች ካሟላን በኋላ የተጻፈውን ደብዳቤ በፖስታ ውስጥ በመጨመር ተገቢውን ቴምብር እንለጥፍበታለን፡፡ የፖስታ ቤት ሰራተኞች በፖስታችን ላይ የለጠፍነው ቴምብር በሌላ ሰው ግልጋሎት ላይ እንዳይውል ማህተም ይመቱበታል፡፡ በስተመጨረሻም ለመላክ የተዘጋጀውን ፖስታ በመላኪያ ሳጥን ውስጥ እንከተዋለን፡፡

ማህተም ያረፈበት ፖስታ የተጻፈውን ደብዳቤ ይዞ ወደ ተላከበት ሰው አድራሻ ይሄዳል፡፡ ደብዳቤው የተጻፈለት ሰው ደብዳቤው በደረሰው ጊዜ በደስታ ፓስታውን በመክፈት ለማንበብ ይጣደፋል፡፡ አንባቢው ፖስታውን በመቅደድ ወይም በጥንቃቄ በመክፈት ደብዳቤውን ካወጣ በኋላ ፖስታውን ከነቴምብሩ ጨመዳዶ ወደ ቆሻሻ መጣያ ይጥለዋል፡፡ በዚህም የፖስታውና የቴምብሩ ጉዞ ያበቃል፡፡ ደብዳቤውን ግን በጥሞና ለማንበብ አመቺ ጊዜንና ስፍራን ፈልጎ ይቀመጣል፡፡

እኛም ልክ እንደ ተላከ ደብዳቤ ነን፡፡ በእግዚአብሔር፤ ፖስታ በሆነ ስጋችን ውስጥ ተደርገን ወደ አለም የተላክን ደብዳቤዎች ነን፡፡ እኛ ግን የራሳችንን ማስጌጫ የሆነ ማህተም በመጨማመር ለስጋችን ያልተገባ ስፍራን እንሰጣለን፡፡ ጨምረንም የዚህችን አለም የኢኮኖሚና የትምህርት ስኬት እና ያልተገቡ ባህላዊ ግንኙነቶችን በመጨማመር በብዙም ይሁን በጥቂቱ የማህበራዊ ስኬት ቴምብርን በስጋችን ላይ እለጥፋለን፡፡ በነዚህ ነገሮች በጣም ከመወሰዳችን ተነሳ ብቸኛና ታላቅ ዋጋ ያላትን ነብሳችንን እንዘነጋለን፡፡

በመጨረሻም ተቀባያችን በሆነው ሞት እጅ እንወድቃለን፡፡ ሞትም ክብራችንንና ማዕረጋችንን ዋጋ አሳጥቶ የስጋችን ቆሻሻ መጣያ ወደ ሆነው መቃብራችን ይጥለናል፡፡ ሞት በአደጋ፤ በበሽታ ወይም በሌላ መንገድ ደብዳቤ የሆነችው ነብሳችንን በማውጣት የደብዳቤው ባለቤት ለሆነው ለሁሉ ቻይ አምላክ አሳልፎ ይሰጠናል፡፡ ይህ ሁሉን ቻይ የሆነው አምላካችንም በነብሳችን ምን መልእክት እንደተጻፈ ያነበናል፡፡

አንተ ሕይወትህን ስትመለከተው ባዶ መሆኑ አይታወቅህ ይሆናል፡፡ ሕይወትህ ባዶ እንዳትሆን በተለያዩ ተስፋ ሰጪ ተግባሮች ላይ ተሰማርተህ ይሆናል፡፡ አንዳንድ ጊዜ የወዳጅህን መንፈሳዊ ግብዣ “በስራ ተጠምጃለሁ” በሚል ምክንያት ሳትቀበል ቀርተህ ይሆናል፡፡ በእግዚአብሔር ስትታይ ግን ስራ ፈት ነህ፡፡  

በመጨረሻ በዘላለም አምላክ ፊት ቀርበህ “የኢየሱስ ክርስቶስን ደም ምን አደረከው?” የሚለውን ጥያቄ ስትጠየቅ ወደ አለም በመመለስ ያለፈ ሕይወትህን ለማስተካከል ብትመኝ እንኳን ቴምብር የተለጠፈበት ፖስታ ሌላ አገልግሎት የማይሰጥ ተብሎ መጣሉ ይታወስሀለ፡፡ በዳኛው ፊት ቀርበህ “በግራው ያሉትን……እናንተ ርጉማን፥ ለሰይጣንና ለመላእክቱ ወደ ተዘጋጀ ወደ ዘላለም እሳት ከእኔ ሂዱ” (ማቴዎስ 25፥41) የሚለውን ድምጽ ሰምተህ ምህረትን ብትለምን እንኳ ሰዓቱ የረፈደ ይሆናል፡፡

ቀጣይ የምትሰማው ድምጽ “በሕይወት በነበርክበት ጊዜ ሕይወትህን በከንቱ ስላባከንካት፤ አሁንም ወደ ዘላለም እሳት ተጥለህ ለምንም የማትጠቅም ትሆናለህ” የሚለውን ይሆናል፡፡ ሁሉን ቻይ የሆነውን ጌታ ፊት ለፊት ባየኸው ጊዜ ምን ያህል ከንቱ ሕይወትን በምድር ላይ እንደኖርክ ትገነዘባለክ፡፡                           

ኦ ውድ አንባቢ ሆይ! እነዚህን ነገሮች ከግምት ውስጥ በማስገባት “……ወደ እኔም የሚመጣውን ከቶ ወደ ውጭ አላወጣውም” (ዮሐንስ 6፥37) ላለው ኢየሱስ ልብህን ለምን አትሰጥም? ደብዳቤ የሆነች ነብስህ በእጁ ከመግባትዋ በፊት ለምን የሕይወትህ ጌታና አዳኝ አድርገህ አትሾመውም? አስታውስ “ዓለም በልጁ እንዲድን ነው እንጂ፥ በዓለም እንዲፈርድ እግዚአብሔር (ልጁን) ወደ ዓለም አልላከውም” (ዮሐ.3፡17)፡፡ ፖስታ የሆነውን ስጋህን በጥንቃቄ ስታስጌጥ ኖረህ በሕይወትህ መጨረሻ ላይ የደብዳቤው ባለቤት ከሁሉ አብልጦ ዋጋ የሚሰጠው ደብዳቤ ለሆነች ነብስህ መሆኑን ስትለዳ ምን ይሆን ትርፍህ? “…..አፈር ነህና፥ ወደ አፈርም ትመለሳለህ” (ዘፍጥረት 3፥19)፡፡

በፈረጠመ የሞት እጅ የሕይወት ዘመን ደብዳቤ የሆነችው ነብስህ ተነጥቃ ከእግዚአብሔር ጋር ፊት ለፊት ከመገናኘትዋ በፊት ያለፈው ዘመንህን ከንቱነት ለኢየሱስ ተናዘህ የሕይወትህ ባለቤት አድርገህ ተቀበለው፡፡  

ይህን ታደርግ ይሆን? ቀጠሮ አትስጥ፤ ዛሬውኑ አድርገው፤ የመዳን ቀን ዛሬ ነውና፡፡ ምን ታውቃለህ የነገው ቀን በጌታ ፍርድ ወንበር ፊት የምትቆበት ቀን ሊሆን ይችላል፡፡

0
0
0
0