ክፍሊቱ

ክፍሊቱ

መጽሐፍ ቅዱስ ውስጥ “ሙታንንም ታናናሾችንና ታላላቆችን በዙፋኑ ፊት ቆመው አየሁ፥ መጻሕፍትም ተከፈቱ፤ ሌላ መጽሐፍም ተከፈተ እርሱም የሕይወት መጽሐፍ ነው፤ ሙታንም በመጻሕፍት ተጽፎ እንደ ነበረ እንደ ሥራቸው መጠን ተከፈሉ” (ራእይ 20፥12) የሚል ጥቅስን እናነባለን፤ ይህም እግዚአብሔር የእያንዳንዳችንን ሕይወት መዝግቦ እንደሚያስቀምት ማስረጃ ነው፡፡ 

በአሜሪካን አገር ሜሪላንድ ከተማ ነዋሪ የሆነው ጆሽዋ ሄሪስ የተባለ አንድ ወጣት የተወሰነ ጊዜን ለማሳለፍ ፖርቶሪኮ የተባለች ሀገር ነበር፡፡  በዚች ሀገር በነበረው ቆይታም አንድ ምሽት ሕልምን አለመ፡፡ ይህ ወጣት እግዚአብሔር ይህን ህልም ያሳየው ታማኝነት ከጎደለው የሕይወት ጉዞው እንዲመለስ ሊገስጸው እንደሆን ተሰማው፡፡ በዛን ምሽት ያየው ሕልም ሕይወት መቀየር የሚችለውን የኢየሱስ ክርስቶስን ኃይል እና የደሙን ጉልበት አስታውሶታል፡፡ እኛም ይህ ወጣት ያየውን ሕልም ልናካፍልህ እንወዳለን፡፡

(ክፍሊቱ)

በእንቅልፍ ሰመመን ውስጥ ሆኜ እራሴን በአንዲት ክፍል ውስጥ አገኘሁት፡፡ በዚህች ክፍል ውስጥ አንደኛውን የክፍልዋን ግድግዳ ከሸፈነው ትንንሽ የስምና የአድራሻ ማውጫ አይነት ካርዶችን የያዙ ማህደሮች ከተደረደሩበት መደርደሪያ በስተቀር ምንም የተለየ ነገር አልነበረም፡፡ እነዚህ ማህደሮች በቤተ መጽሐፍት ውስጥ ደራሲን ወይም የመጽሐፍን ርዕስ ተጠቅመን መጽሐፍ እንደመናወጣባቸው ካርዶች በፊደል ቅደም ተከተል የተደረደሩ ነበር፡፡ እነዚህ ማህደሮች ከወለሉ አንስተው እስከ ጣራው ድረስ ተደርድረው በሁለቱም አቅጣጫ መጨረሻ የሌላቸው ይመስሉ የነበር ሲሆን ሁሉም ማህደሮች የተለያዩ ርዕሶችን ይዘው ነበር የተደረደሩት፡፡ ማህደሮቹ ወደ ተደረደሩበት ግድግዳ እየተጠጋሁ ስመጣ “የወደድኳቸው ልጃገረዶች” የሚል ርዕስ ያለው ማህደር ቀልቤን ሳበው፡፡ ይህን ርዕስ የያዘውን ማህደር በመግለጥ ካርዶቹ ላይ የተጻፉትን ማንበብ ጀመርኩ፡፡ በካርዶቹ ላይ ተጽፈው የነበሩትን ስሞች አውቃቸው ስለነበር ደንግጬ በፍጥነት ማህደሩን ዘጋሁት፡፡

ከዛም ማንም ምንም ሳይነግረኝ የት እንደምገን ተገነዘብኩ፡፡ ይህቺ ማህደሮች የታጨቁባት ሕይወት አልባ ክፍል የእኔም ሕይወት ተመዝግቦ የተቀመጠባት ‘ማህደር ክፍል’ እንደሆነች ተረዳሁ፡፡ በዚህች ክፍል ውስጥ ላስታውሳቸው ከምችላቸው በላይ ትልቁም ይሁን ትንሹ እያንዳንዱ የሕይወት ክንዋኔዎቼ ተመዝግበው ተቀምጠዋል፡፡

አለፍ አለፍ እያልኩ የተለያዩ ማህደሮችን እያነሳሁ በውስጣቸው ተጽፎ የሰፈረውን ማንበብ ስጀምር መገረምና ጉጉት ከፍርሀት ጋር ውስጤን ሲወረኝ ተሰማኝ፡፡ ከማነባቸው ነገሮች አንዳንዶቹ ደስታን እና ጣፋጭ ትዝታን ሲያጭሩብኝ ሌሎች ግን ወደ ኋላዬ በመዞር ከበስተጀርባዬ የሚያየኝ ሰው ያለ እስኪመስለኝ ድረስ ሀፍረት እና ጸጸትን ይጭሩብኝ ነበር፡፡ “ወዳጆች” የሚል ማህደር “የከዳኋቸው ወዳጆች” ከሚል ማህደር አጠገብ ተቀምጦ ነበር፡፡

ማህደሮቹ ካደረኳቸው ተራ ነገሮች አንስቶ እስከ ተገለጡ ትልልቅ ክፋቶቼ ድረስ በተለያየ ርዕስ ተመዝግበው ተቀምጠው ነበር፡፡ “ያነበብኳቸው መጽሐፍት”፣ “የተናገርኳቸው ውሸቶች”፣ “ለሌሎች ሰዎች ያደረኳቸው ማጽናናቶች”፣ “የሳቅሁባቸው ቀልዶች” የሚሉ ሁሉ ይገኙ ነበር፡፡  “ወንድሞቼ ላይ የጮህኳቸው ነገሮች” የሚል ርዕስ ያለው አይነት ማህደሮችን ስመለከት የርዕሶቹ ትክክለኛነት በራሱ ያስቀኝ ነበር፡፡ እንደ “ቤተሰቦቼ ላይ ያኩተመተምኳቸው ነገሮች” አይነት ርዕስ ያላቸው ማህደሮች ደግሞ ምንም የማያስቁ ነበሩ፡፡ የተለያዩ ካርዶችን ባነበብኩበት ጊዜ ሁሉ ካርዶቹ ላይ ተጽፈው በነበሩት ዝርዝር ይዘቶች መደነቄን አላቆምኩም ነበር፡፡ አብዛኛውን ጊዜ ከጠበኳቸው በላይ ካርዶች በአንድ ማህደር ውስጥ የነበሩ ሲሆን አንዳንድ ጊዜ ደግሞ ተስፋ ካደረኳቸው ካርዶች ያነሱ ካርዶች ነበሩ፡፡

እነዚህን ማህደሮች ማየቴ ይህን ሁሉ ነገር አድርጊያለሁ ወይ ብዬ እንድገረም አድርጎኛል፡፡ በሀያ አመታት እድሜዬ እነዚህን በሺዎች ምናልባትም በሚሊዮኖች የሚቆጠሩ ካርዶችን ለመጻፍ የሚያስችል በቂ ጊዜ ነበረኝን? እያንዳንዱ ያየሁት ካርድ ግን ጊዜ እንደነበረኝ የሚያስረግጥ ነበር፤ ምክንያቱም እያንዳንዱ ካርድ በራሴ የእጅ ጽሁፍ የተጻፈ እና የራሴው ፊርማ ያረፈበት ነበር፡፡

“የሰማኋቸው ዘፈኖች” የሚል ርዕስ ያለበትን ዶሴ አውጥቼ ስመለከት የዶሴው ይዘት እየጨመረ ሲሄድ ይታወቀኝ ነበር፡፡ ካርዶቹ በጣም ተጠጋግተውና ተጠቅጥቀው ተቀምጠው የነበረ ሲሆን ከሁለትና ሶስት ሜትር በኋላ እንኳን የማህደሩውን መጨረሻ ማግኘት አልቻልኩም ነበር፡፡ እነዚህን ሁሉ ሙዚቃዎች ለማዳመጥ ባባከንኩት ጊዜ አፍሬ ማህደሩን ዘጋሁት፡፡

“የዝሙት ምኞት” የሚል ርዕስ ያለው ማህደር ጋር ስደርስ ሰውነቴን ሲቀዘቅዘኝ ተሰማኝ፡፡ የማህደሩን ትልቀት ላለማየት በትንሹ ሳብ አደረኩትና አንድ ካርድ ከውስጡ አወጣሁ፡፡ በላዩ ላይ ሰፍሮ የነበረውን ዝርዝር ይዘት ሳነብ በፍርሀት ተንቀጠቀጥኩ፡፡ እንዲህ አይነት አሳፋሪ ጊዜ ተመዝግቦ በመቀመጡ ሕመም ተሰማኝ፡፡

ድንገት ኃይለኛ ቁጣ በውስጤ ሲቀሰቀስ ታወቀኝ፡፡ “እነዚህን ካርዶች ማንም ማየት የለበትም! ማጥፋት አለብኝ!” የሚለው ሀሳብ ተቆጣጠረኝ፡፡ እንደ እብድ አድርጎኝ ማህደሩን ጎትቼ አወጣሁት፡፡ ምንም ትልቅ ቢሆንም አስብ የነበረው በውስጡ ያሉትን ካርዶች አራግፎ ማቃጠል ነበር፡፡ ነገር ግን ካርዶቹን ከማህደሩ ውስጥ አውጥቼ ወለሉ ላይ ለማራገፍ ስሞክር አንድም ካርድ ማውጣት አልቻልኩም፡፡ ካርዶቹን በእጄ በመያዝ ለመቀዳደድ ብሞክርም እንደ ብረት ጠንካራ የሆኑ በመሆናቸው ማንም ላደርግ አልቻልኩም፡፡

ተሸንፌ እና ተስፋ ቆርጬ ማህደሩን ወደ ነበረበት ቦታ መለስኩት፡፡ ግንባሬን ግድግዳው ላይ አስደግፌ በራሴ በማዘን በረጅሙ ተነፈስኩ፡፡ ድንገት ወደ ማህደሮቹ ስመለከት “ወንጌልን የሰበኩላቸው ሰዎች” የሚል ርዕስ የያዘ ማህደር አየሁ፡፡ የዚህ ማህደር እጀታ በአጠገቡ ካሉ ማህደሮች ደመቅ ያለ ሲሆን ምንም ያለተነካ በመሆኑ አዲስ ነበር፡፡ ይህን ማህደር ይዤ ስስበው ርዝመትዋ ከስምንት ሴንቲ ሜትር ያልበለጠች ትንሽዬ ሳጥን እጄ ላይ ወደቀች፡፡ በውስጥዋ የነበረው ካርድ ብዛት በአንድ እጄ ልቆጥረው የምችለው ነበር፡፡

ከዛም እንባ በአይኔ ላይ ግጥም አለና ማልቀስ ጀመርኩ፡፡ በጉልበቴ ተንበርክኬ ከሆዴ ስቅስቅ ብዬ አለቀስኩ፡፡ አለቅስ የነበረው ከተሰማኝ ታላቅ የሀፍረት ስሜት የተነሳ ነበር፡፡ እንባ ያዘሉ አይኖቼ በማህደሮች የተሞላውን መደርደሪያ ተመለከቱት፡፡ ስለዚህ ክፍል ማንም ሰው በፍጹም ማወቅ የለበትም፤ ቆልፌ ቁልፉን መደበቅ አለብን ብዬ አሰብኩ፡፡

እንባዬን ከአይኔ እየጠራረኩ እያለ ድንገት አየሁት፡፡ ወይኔ፣ በፍጹም እሱ መሆን የለበትም፡፡ እዚህ ቦታ ካልጠፋ ሰው ኢየሱስ ይገኛል ብዬ ያየሁትን ማማን አቃተኝ፡፡

ማህደሮቹን እየከፈተ ካርዶቹን ሲያነብ በተስፋ መቁረጥ እመለከተው ነበር፡፡ ምን ይለኝ ይሆን የሚለውን ሳስብ ከአቅሜ በላይ ሆነብኝ፡፡ ቀና ብዬ ፊቱን አተኩሬ ለማየት አቅም አጣሁ፡፡ ነገር ግን ከኔ በላይ ሀዘን እንደተሰማው ያስታውቅ ነበር፡፡ ሆን ብሎ መጥፎ መጥፎ የተመዘገበባቸውን ማህደሮች እያወጣ የሚያነብ መሰለኝ፡፡ እያንዳንዱን ነገር የሚያነበው ለምንድን ነው?

በመጨረሻ ዞር ብሎ በሀዘን ስሜት ተመለከተኝ፡፡ አስተያየቱ ንዴትን ሳይሆን ራሴን ዝቅ አድርጌ፣ ፊቴን በእጄ ሸፍኜ ድጋሚ ማልቀስ እንድጀምር አደረገኝ፡፡ ወደ እኔ መጣና በእጆቹ ትከሻዬ ላይ አቀፈኝ፡፡ ብዙ ብዙ ነገሮችን ማለት ሲችል ምንም ሳይናገር አብሮኝ አለቀሰ፡፡

ከዛም ብድግ ብሎ ወደ ማህደሮቹ ሄደ፡፡ ከአንዱ ጥግ ጀምሮ ማህደሮቹን እየመዘዘና እያንዳንዱን ካርድ እያወጣ የእኔን ስም እየሰረዘ በስሙ መተካት ጀመረ፡፡

“በፍጹም አይሆንም!” ብዬ በመጮህ በፍጥነት ቆሞ ወደ ነበረበት ቦታ ሄድኩ፡፡ ይዞት የነበረውን ካርድ ተቀብዬው በወቅቱ ማለት የቻልኩትን “በፍጹም አይሆንም” የሚለውን ቃል ደጋግሜ አልኩት፡፡ ስሙ በእነዚህ ካርዶች ላይ በፍጹም መጻፍ የለበትም ብዬ አሰብኩ፡፡ ነገር ግን በደማቅና የሚያምር ቀይ ቀለም የእኔ ስም ጠፍቶ የእርሱ ስም ተተካ፡፡ በደሙ ነበር የተጻፈው፡፡

በእርጋታ ካርዱን ከተቀበለኝ በኋላ በሀዘን የተሞላ ፈገግታን ፈገግ ብሎ ካርዶቹ ላይ ስሜን በስሙ መተካትና መፈረሙን ቀጠለ፡፡ እንዴት እንደሆነ በፍጹም ልረዳው ባልቻልኩት ፍጥነት የመጨረሻውን ካርድ ፈርሞ ማህደሩን በቦታው አስቀምጦ አጠገቤ መጥቶ ሲቆም አየሁት፡፡ እጁን ትከሻዬ ላይ አድርጎ “ተፈጸመ” አለ፡፡

ተንስቼ ቆምኩና እየመራኝ ከክፍሊቱ ወጣን፡፡ በክፍሊቱ በር ላይ ምንም ቁልፍ አልነበረም፡፡ ነገር ግን ገና የሚጻፍባቸው ብዙ ባዶ ካርዶች ነበሩ፡፡

*****

እግዚአብሔር ሕይወትህን እንዴት እንደሚመለከተው አስበህ ታውቅ ይሆን? “እኔ እላችኋለሁ፥ ሰዎች ስለሚናገሩት ስለ ከንቱ ነገር ሁሉ በፍርድ ቀን መልስ ይሰጡበታል” (ማቴዎስ 12፥36)፡፡ ለራሳችን ታማኞች ብንሆንና ባንዋሽ ደጋግመን በሀሳባችን እና በድርጊቶቻችን ኃጢአት መስራታችንን በሀዘንና በጸጸት እናምናለን፡፡ እኛም በሚስጥር ስላሰላሰልናቸው ሀሳቦች እና ስለሰራናቸው ስራዎች ማፈራችን አይቀርም፡፡ መጽሐፍ ቅዱስ በሮሜ 2፥16 ላይ “እግዚአብሔር በኢየሱስ ክርስቶስ……..በሰው ዘንድ የተሰወረውን በሚፈርድበት ቀን ይሆናል” ይላል፡፡ ሐዋርያው ጴጥሮስ “እንግዲህ ከጌታ ፊት የመጽናናት ዘመን እንድትመጣላችሁ……..ኃጢአታችሁ ይደመሰስ ዘንድ ንስሐ ግቡ ተመለሱም” (የሐዋርያት ሥራ 3፥19) ብሎ ሰብኳል፡፡ ኃጢአትህ በኢየሱስ ተደምስሶለሀል ነው ወይንስ ዛሬም ያሳድድሀል?

ነጻ መውጣት ትፈልጋለህን? ያለፈው ሕይወት ዘመንህ የሀሳብ እና የድርጊት ኃጢአት ሸክም ከብዶብሀልን? ኃጢአቶቻችን የልባችን እና የሕይወታችን ከባድ ሸክም ናቸው፡፡ “ኃጢአት የለብንም ብንል ራሳችንን እናስታለን፥ እውነትም በእኛ ውስጥ የለም” (1ኛ ዮሐንስ 1፥8)፡፡ “የኃጢአት ደመወዝ ሞት ነውና፤ የእግዚአብሔር የጸጋ ስጦታ ግን በክርስቶስ ኢየሱስ በጌታችን የዘላለም ሕይወት ነው” (ሮሜ 6፥23)።

ኢየሱስ ዛሬም ምህረትን ያደርጋል፡፡ ወደ አለም የመጣውና ደሙን ያፈሰሰው ለኃጢአተኞች ሁሉ ነው፡፡ እግዚአብሔር አቅዶት የነበረው የመዳን መንገድ ተገልጥዋል፡፡ መዳን ትወዳለህን? “እንግዲህ ልጁ አርነት ቢያወጣችሁ በእውነት አርነት ትወጣላችሁ” (ዮሐንስ 8፥36) ፤ (መዝሙር 51)። ወደ ኢየሱስ አሁን ና! ተጸጽተህ ኃጢአትህን ሁሉ ተናዘዝ፡፡ “በኃጢአታችን ብንናዘዝ ኃጢአታችንን ይቅር ሊለን ከዓመፃም ሁሉ ሊያነጻን የታመነና ጻድቅ ነው” (1ኛ ዮሐንስ 1፥9)። ኢየሱስ ከእርሱ ጋር እርካታ ወደ ሞላበት ሕይወት እንደሚመራህ እመነው፡፡ በእለት ተእለት የሕይወት እርምጃህ ምሪትን ይሰጥሀል፡፡ 

ክፍሊቱ - የባለቤትነት መብት 1995

New Attitudes/ Joshua Harris.

በየትኛው መንገድ ልጓዝ?

ህይወት እንደ ጉዞ መሆኑን ታውቅ ነበር? የህይወት ጉዞ ወደ ሁለት ቦታ የሚያደርሱ ሁለት ጎዳናዎች አሉት፡፡ በየትኛው መንገድ ላይ ለመጓዝ መምረጥና መወሰን የአንተ ነው፡፡

በአንድ ቤተሰብ ውስጥ ልጅ ሲወለድ የህይወትን ጉዞ ይጀምራል፡፡ በሰማይ የሚኖር አምላክ ለታዳጊ ልጆች ልዩ መንገድን ያደርጋል፡፡ ይሄ መንገድ የየዋህነት፣ እራስን ወደ ማወቅ የሚያመጣ መንገድ ነው፡፡ በዚህ መንገድ ላይ እናትና አባት ለልጆች ስለ ህይወት በማስተማር መሪዎች ናቸው፡፡

በልጅነት በዚህ መንገድ ላይ ለተወሰነ ጊዜ በንፅህና ትጓዛለህ፤ ነገርግን በኋላ ላይ ወደ መንታ መንገድ ትደርሳለህ፡፡ የልጅነት እና የአለማወቅ ጎዳና ያበቃል፤ ከዚያም ወደ የተለያዩ ቦታ የሚወስዱ ሁለት መንገዶች ፊት ትመጣለህ፡፡ እስከ እዚህ ጊዜ ድረስ ወላጆችህ መሪዎችህና በዋናነት ውሳኔዎችህን ሲወስኑልህ ቆይተዋል፡፡ ወደዚህ መስቀለኛ መንገድ ከመጣህ በኋላ ውሳኔው የአንተ ሆንዋል፡፡ የትኛውን መንገድ ልምረጥ? ይህ ውሳኔ እጅግ ዋና፣ ከሁሉ በላይ የህይወትህ ትልቅ ውሳኔ ነው፡፡ ይህ ውሳኔ እጅግ ዋና የሆነበት ምክኒያት አንደኛው መንገድ መልካም፣ ንፁህ ህይወት፣ በደስታ የተሞላ ወደ መንግስተ ሰማይ የሚመራ መንገድ ነው፡፡ ሌላንኛው  የሀጢአተኝነት እና የክፋት መንገድ፣ በሀዘን የተሞላ፣ ወደ ገሀነም የሚመራ ነው፡፡

ወደ እነዚህ መንገዶች መድረሴን አንዴት ማወቅ እችላለሁ? የተቀመጠ ህግ ወይም እድሜ የለም፡፡አንዳንድ በልጅነት ጎዳና ላይ ያሉ ልጆች በህይወታቸው ከሌሎች ቀድመው ወደ መስቀለኛው መንገድ ይደርሳሉ፡፡ ምናልባትም መስቀለኛ መንገዶቹ ሰውየው ወንጌልን እስከሰማበት ጊዜ ድረስ ወይም የተሸለ መንገድ እንዳለ እስከሚረዳበት ጊዜ ድረስ አይደረስባቸውም ይሆናል፡፡ ምናልባትም ለብዙዎች ወንጌል በሰሙበት ሰእት የልባቸው መምታትና የመክበድ ስሜት ሊሆን ይችላል፡፡ ትክክል ስለ ሆነው እና ስላልሆነው ግንዛቤ ወይም ጌታን ለመከተል መሳብ ሊሆን ይችላል፡፡ እነዚህ የመስቀለኛ መንገዶች ምልክት ናቸው፡፡ በሁሉም ሁኔታ እግዚአብሔር የፍቅር አምላክ ስለሆነ የሁለቱን መንገዶች ምንነት ያሳውቀናል፡፡ ጠባቡ መንገድ በየትኛውም አገር እና ባህል ውስጥ ለሚኖር ፍጹም እንደሆነ ይገልጥለታል፡፡

በመስቀለኛው መንገድ ፊት ቆመህ ምን ትመለከታለህ?

ሁለቱን መንገዶች በደንብ አስተውላቸው፡፡ መጀመሪያ ላይ ሁለቱም መንገዶች አትኩሮትን የሚስቡ ናቸው፡፡ ቀረብ ብለህ ስታስተውል አንደኛው መንገድ ሰፊ ደግሞም ለመጓዝ ምቹና ቀላል እንደሆነ ታያለህ፡፡ ሌላንኛው መንገድ ጠባብ በተላያዩ ቦታዎች ኮሮኮንችና ዳገታማ የሆነ ነው፡፡ ሰፊው መንገድ ብዙ ብዙ ሰዎች የሚጓዙበት ነው፡፡ ጠባቡ ጥቂት ሰዎችን ብቻ ይዟል፡፡ ትክክለኛውን መንገድ መምረጥ እጅግ በጣም አስፈላጊ ነው፡፡

ግራ ተጋብተሃል እና የትኛውን መንገድ መምረጥ እንዳለብህ እርግጠኛ አይደለህም? ብዙ ተጓዥ ወዳለው ሰፊ መንገድ ጠጋ ስትል የመንገዱ መሪና ጌታ ከእርሱ ጋር እንድትጓዝ ሲጠይቅህ ትሰማለህ፡፡ በመጀመሪያ መንገዱ የጠባቡን መንገድ አይነት ይመስላል፡፡ በዚህ መንገድ ላይ ጉዞ የሚጀምሩ መልካም ሀሳብ አላቸው፡፡ ብዙዎች ለጊዜው በዚህ መንገድ ላይ ካሉ ወጥመዶች መቆጠብ ይችላሉ፡፡ የመሪው ታሪክ አርቴፊሻል ቢሆንም ለጆሮ ደስ የሚልና የሚያባብል ነው፡፡ በጉዞው መሀል ብዙ ጓደኞችን ያቀርብልሀል፤ ማንም ግን ከልቡ ደስተኛ አይመስልም፡፡ በዚህ መንገድ ላይ ያሉ መዝናኛዎች ገደብ የላቸውም፡፡ መጠጣት፣ ማጨስ፣ መጨፈር፣ፓርቲዎች እና ሌሎች ብዙ መዝናኛዎች አሉት፡፡ ግብረገብነትና ስነ ስርአት ቦታ አይኖራቸውም፡፡ ውሸት፣ ስርቆት እና ማታለል የተለመዱ ተግባሮች ናቸው፡፡ በዚህ መንገድ ላይ የፈለግከውን አይነት የህይወት ስታይል ትመርጣለህ፡፡ እንዳሰኘህ መሆን ትችላለህ፡፡ ነፃነት ይሉታል፡፡ ይህ መንገድ ብዙ ይዞህ ይጓዛል እናም ምቹ ስለሚመስል እያባከንክ ያለኸውን ጊዜህን አታስተውለም፡፡ በዚህ ጎዳና ላይ ያሉ ብዙ ሰዎች ለብዙ የተወሳሰቡ ነገሮች ባሮች ከመሆናቸው የተነሳ መውጫ መንገድ አይታያቸውም፡፡ ተስፋ መቁረጥ፣ ሀሽሽ (ሱስ)፣ ግድያ እና ራስን ማጥፋት ውጤቶቹ ናቸው፡፡

በህይወትህ የምትፈልገው ይህን ነው? መጓዝ የምትፈልገው በዚህ ጎዳና ላይ ነው? የዚህ መንገድ መሪ በመንገዱ የመጓዝ የመጨረሻ እጣ ፈንታ ምን እንደሆነ ምንም አመማሳወቁን  አስተውለሀል? አያደርገውም፤ እራሱን አይክድም፡፡ የበግ ልብስ የለበሰ ተኩላ ሰይጣን ነው፡፡ በሰፊው መንገድ ላይ ለመጓዝ የሚከፍለው ብድራት የማይጠፋ የእሳት ባህር ሲኦል ነው፡፡ ይህ ቦታ የተዘጋጀው ለዳቢሎስና ለጭፍሮቹ ነበር፡፡ በዚያ ለዘለአለም ልቅሶ፣ ዋይታ እና ጥርስ ሟፏጨት ይሆናል፡፡ አንተስ? ከእርሱ ጋር ተጉዘህ የሲኦልን ብድራት መቀበል ትፈልጋለህ?

ጠባቡን መንገድ ቀረብ ብለህ ተመልከተው፡፡

ይህ መንገድ ከሰፊው መንገድ በእጅጉ ይለያል፡፡ ዳገታማ መንገድ እና ኮረብታና ሸለቆዎች በተለያዩ ቦታዎች ያሉት ነው፡፡ ፀሀይና ሙቀት አለበት ነገርግን መንገዱን ይዘህ ከሄድክ ጥምን ወደሚያረካ ምንጭ ትደርሳለህ፡፡ በዚህ አረፍት ታደርጋለህ፣ ውሀን ትጠጣለህ፡፡ ከጅረቶቹም መሚፈሰው ውሀ በመንገድ የደከሙ እግሮችህን ታርሳለህ፡፡ ታድሰህ መንገድህን ትቀጥላለህ፡፡ የሚወጡ ተራሮችም አሉት፤ አንዳንዴም መንገዱ የደበዘዘ ሊመስል ይችላል፡፡ በመንገድህ ስትቀጥል ወደ ተራራ ጫፍ ትደርሳለህ ከዚያም ለምለምና አረንጓዴ ወደ ሆነ ሸለቆ ይመራሀል፡፡ በጠባቡ መንገድ ላይ ያሉ ወዳጆችህ ሁሉ ክርስቲያኖች ናቸው፡፡ ወንድምና እህት ይሆኑሀል፡፡ ይወዱሀል፣ ይጠነቀቁልሀል፡፡ በመንገድህ ተደናቅፈህ ስትወድቅ ተመልሰህ በእግሮችህ እንድትቆም ያግዙሀል፡፡ የሚረዱህና ደጎች ናቸው፡፡ ከሁሉም የሚበልጥ መሪና የግል ወዳጅ ግን አለህ፡፡ እሱ ጌታ ነው፤ መልካሙ እረኛ (መዝሙር 23)፡፡ በጣም ስለሚወድህ ከጎንህ በመሆን በጠባቡ መንገድ አብሮህ ይጓዛል፡፡ መንገድህ የጨለመና ከባድ ሲሆንብህ እጅህን ይዞ በግለጽ ማየት እስክትችል ይመራሀል፡፡ ተጓዡ ሲደክመው እና መንገዱም አደገኛ ሲሆን  እረኛው በክንዶቹ ይሸከምሀል፡፡ ከጊዜ በኋላ በእግርህ መንገዱን ለመቀጠል ከድካምህ ትበረታለህ፡፡ በጠባቡ መንገድ የምትጓዘው እንዲህ ይሆናል፡፡

 እነዚህ ጠባብና ሰፊ የሆኑ ሁለት መንገዶች  በህይወት ጉዞ መጨረሻ ላይ ይጠናቀቃሉ፡፡ በመንገዶቹ መጨረሻ ሞትን እንጋፈጣለን፡፡ አንዳንድ ጊዜ ሞት ማለት  ወንዝ መሻገር ነው ይባላል፡፡ ሁሉም ሰው ይሻገረዋል፡፡ ከዚያ በኋላ ፍርድ ይሆናል፤ እግዚአብሔር አራሱ ስለ ተጓዝንበት መንገድ ፍርድ ይሰጣል (እብራውያን 9፡27)፡፡

እነዚያ በሰፊው መንገድ ላይ ከሰይጣን ጋር እየመራቸው ሲጓዙ የነበሩት የመሻገሪያ ወንዙን አስፈሪ ሆኖ ያገኙታል፡፡ ለምን? ወንዙን አብረውት የሚሻገሩት የላቸውም፡፡ ወዳጆቻቸው ሞትን የሚፈሩ ናቸው፡፡ ብቻቸውን መሻገር ይኖርባቸዋል፡፡ ከዚያም በገሀነም እውነታ ፊት ይነቃሉ፤ ለጥልቀቱ መጨረሻ በሌለው በማይጠፋ የእሳት ባህር ውስጥ ራሳቸውን ያገኙታል፡፡

የበጠባቡ መንገድ ተጓዥ ከሆንክ ግን የመሻገርያ ወንዙን ትናፍቃለህ፤ ከወንዙ ማዶ አክሊልህ ይጠብቅሃል፡፡ ጊዜው ውብ ነው፤ ሰላማዊ ጊዜ፤ መልካሙ እረኛ በሞት ወንዝ መርቶ ያሻግርሃል፡፡ ከዚያ በሰማያዊ መኖሪያህ፤ በዚያ ጎዳናዎቹ በወርቅ የተሰሩ፣ ቃላት ሊገልጸው የማይችል የመላእክት ዝማሬ ባለበት ትሆናለህ፡፡ ከዚህ በኋላ የምትወጣቸው ዳገቶች አይኖሩም፣ የምትሻገራቸው ሸለቆዎችም የሉም፤ ሰላም፣ ጸጥታ እና ደስታ ከዘለአለም እስከ ዘለአለም ብቻ ይሆናል፡፡ መሪ ጌታህ ደግሞ ከአንተ ጋር ይሆናል፡፡ “እንባዎችንም ሁሉ ከዓይኖቻቸው ያብሳል፥ ሞትም ከእንግዲህ ወዲህ አይሆንም፥ ኀዘንም ቢሆን ወይም ጩኸት ወይም ሥቃይ ከእንግዲህ ወዲህ አይሆንም፥ የቀደመው ሥርዓት አልፎአልና” (ራዕይ 21፡4)፡፡

የትኛውን መንገድ ትመርጣለህ? ምላሽህ ምንድን ነው? የምትመርጠው ምርጫ በጣም ወሳኝ እንደሆነ አስታውስ፡፡ መንግስተ ሰማይ ወይስ የገሀነም እሳት ነው፡፡ ጠባቡን መንገድ ምረጥ፣ ጌታም እንዲረዳህ ጠይቀው፡፡ “በጠበበው ደጅ ግቡ፤ ወደ ጥፋት የሚወስደው ደጅ ሰፊ፥ መንገዱም ትልቅ ነውና፥ ወደ እርሱም የሚገቡ ብዙዎች ናቸው ወደ ሕይወት የሚወስደው ደጅ የጠበበ፥ መንገዱም የቀጠነ ነውና፥ የሚያገኙትም ጥቂቶች ናቸው” (ማቴዎስ 7፡13-14)፡፡

እድን ዘንድ ምን ማድረግ ይገባኛል?

ሁሉም ሰው ይህንን “እድን ዘንድ ምን ማድረግ ይገባኛል?” የሚለውን ጠቃሚ ጥያቄ እራሱን ሊጠይቅ ይገባዋል፡፡ ብዙ ሰዎች ድነናል ብለው ቢያምኑም ኢየሱስ ግን ሲናገር “በሰማያት ያለውን የአባቴን ፈቃድ የሚያደርግ እንጂ፥ ጌታ ሆይ፥ ጌታ ሆይ፥ የሚለኝ ሁሉ መንግሥተ ሰማያት የሚገባ አይደለም” (ማቴዎስ 7፥21) ብልዋል፡፡ ድነትን ለማግኘት ክርስቶስ ኃጢአታችንን ይቅር እንደሚለን ማመን አስፈላጊ ነው፡፡ ከዛም ኃጢአታችንን መናዘዝ፣ በቅድስና መኖርና አንዳችን አንዳችንን በመውደድ በፍቅር ልንኖር ይገባል፡፡ በዚህ ዘመን የተለያዩ ኃይማኖቶች የተለያዩ ትምህርቶችን የሚያስተምሩ ሲሆን ሊጠየቅ የሚገባው መሰረታዊ ጥያቄ ግን “እውነት የትኛው ነው?” የሚለው ጥያቄ ነው፡፡

 

“ዳግም መወለድ” ማለት ምን ማለት ነው?

ብዙ ሰዎች ዳግም የመወለድ ልምምድን በሕይወታቸው ሳይለማመዱ ጌታን ሊያገለግሉ ሲሞክሩ ይታያሉ፡፡ እነዚህ ሰዎች በርግጥ ድነዋልን? ኢየሱስ “ሰው ዳግመኛ ካልተወለደ በቀር የእግዚአብሔርን መንግሥት ሊያይ አይችልም” (ዮሐንስ 3፥3) ብልዋል፡፡ ኢየሱስ ይህቺን አለም ለቆ ሲሄድ መንፈስ ቅዱስን ልኳል፡፡ “እርሱም (መንፈስ ቅዱስ) መጥቶ ስለ ኃጢአት ስለ ጽድቅም ስለ ፍርድም ዓለምን ይወቅሳል” (ዮሐንስ 16፥8)፡፡ ሰውን ኃጢአተኛ እንደሆነ ወደ መረዳት የሚያመጣው መንፈስ ቅዱስ ነው፡፡ ሰው የኃጢአተኝነቱ ሸክም እየከበደበት ሲመጣ በልቡ የኃጢአተኛነት ወቀሳ እየተሰማው ይመጣል፡፡ ያ ሰው እራሱን ዝቅ ካደረገና ወደ እግዚአብሔር በእምነት በኢየሱስ በኩል ከጮኸ እግዚአብሔር ይቅር ይለዋል፡፡ “ኃጢአታችሁ ይደመሰስ ዘንድ ንስሐ ግቡ ተመለሱም” (የሐዋርያት ሥራ 3፥19)፡፡ ከኃጢአት ንስሀ መግባት ማለት ለሰሩት ኃጢአት መጸጸት፣ የኃጢአት ልምምድን መተውና በአዲስ ሕይወት መመላለስን ያጠቃልላል፡፡ ይህ ሲሆን መንፈስ ቅዱስ በልባችን አድሮ ዳግም የተወለድን አዲስ ፍጥረት እንሆናለን፡፡ “ስለዚህ ማንም በክርስቶስ ቢሆን አዲስ ፍጥረት ነው፤ አሮጌው ነገር አልፎአል፤ እነሆ፥ ሁሉም አዲስ ሆኖአል” (2ኛ ቆሮንቶስ 5፥19)፡፡

 

ዳግም መወለድ የሚያስፈልገው ለማን ነው?

“ሁሉ ኃጢአትን ሠርተዋልና የእግዚአብሔርም ክብር ጎድሎአቸዋል” (ሮሜ 3፥23)፡፡ ነብዩ ኢሳይያስ በመንፈስ ቅዱስ በመነዳት “እኛ ሁላችን እንደ በጎች ተቅበዝብዘን ጠፋን ከእኛ እያንዳንዱ ወደ ገዛ መንገዱ አዘነበለ እግዚአብሔርም የሁላችንን በደል በእርሱ ላይ አኖረ” (ኢሳይያስ 53፥6) በማለት ጌታችን ኢየሱስ ስለ ሰው ልጆች ሁሉ ሊቀበል ስላለው መከራ አስቀድሞ ተናግሮ ነበር፡፡ ኢየሱስ እውነትን ለማወቅ ፈልጎ ለመጣው ኒቆዲሞስ ሰው ዳግመኛ ካልተወለደ በቀር የእግዚአብሔርን መንግሥት ሊያይ አንደማይችል በግልጽ ነግሮታል፡፡ መንፈሳዊ መወለድ የመንፈስ ቅዱስ ስራ ነው፡፡ መዳን የሚፈልጉ ሁሉ ይህንን መወለድ ሊለማመዱ ይገባል፡፡

በኃጢአታቸው ሸክም የደከሙና የዛሉ ሁሉ ወደ ኢየሱስ በመምጣት ለኃጢአታቸው ምህረትን እንዲቀበሉ ተጋብዘዋል፡፡ ኢየሱስ “እናንተ ደካሞች ሸክማችሁ የከበደ ሁሉ፥ ወደ እኔ ኑ፥ እኔም አሳርፋችኋለሁ፡፡ ቀንበሬን በላያችሁ ተሸከሙ ከእኔም ተማሩ፥ እኔ የዋህ በልቤም ትሑት ነኝና፥ ለነፍሳችሁም ዕረፍት ታገኛላችሁ፤ ቀንበሬ ልዝብ ሸክሜም ቀሊል ነውና” (ማቴዎስ 11፥28-30) በማለት ዛሬም ግብዣውን ያቀርባል፡፡ ኢየሱስ መከራን ተቀብሎ፣ ደሙን አፍስሶ “ለኃጢአታችንም ብቻ አይደለም፥ ነገር ግን ለዓለሙ ሁሉ ኃጢአት” (1ኛ ዮሐንስ 2፥2) በመስቀል ላይ ሞትዋል፡፡

ንስሐ

ንስሐ መግባት፣ ኃጢአታችንን መናዘዝና መመለስ ወደ ጌታ ኢየሱስ በፍጹም ልባችን፣ ነብሳችን፣ ሀሳባችንና ኃይላችን የምንመጣባቸው ሂደቶች ናቸው፡፡ “ኃጢአቱን የሚሰውር አይለማም የሚናዘዝባትና የሚተዋት ግን ምሕረትን ያገኛል” (ምሳሌ 28፥13)። “በኃጢአታችን ብንናዘዝ ኃጢአታችንን ይቅር ሊለን ከዓመፃም ሁሉ ሊያነጻን የታመነና ጻድቅ ነው” (1ኛ ዮሐንስ 1፥9)። የበደልነውና ያስቀየምነው ሰው ካለ ኃጢአታችንን ተናዘን፣ የበደልነውና ያስቀየምነውን ሰው ይቅርታ ጠይቀን መክፈል ወይም መመለስ ያለብንን ሁሉ ከፍለንና መልሰን ሰላምን ልናወርድ ይገባናል፤ “ዘኬዎስ ግን ቆሞ ጌታን። ጌታ ሆይ፥ ካለኝ ሁሉ እኵሌታውን ለድሆች እሰጣለሁ፤ ማንንም በሐሰት ከስሼ እንደ ሆንሁ አራት እጥፍ እመልሳለሁ አለው” (ሉቃስ 19፥8)።

 

እምነትና መታዘዝ

ዳግመኛ መወለድን ከተለማመድን በኋላ በታማኝነት የተሞላ የክርስትና ሕይወትን ለመኖር መትጋት አለብን፡፡ ኢየሱስ ለተከታዮቹ “እኔን መከተል የሚወድ ቢኖር፥ ራሱን ይካድ መስቀሉንም ተሸክሞ ይከተለኝ” (ማቴዎስ 16፥24) በማለት ተዕዛዝ ሰጥትዋል። በዓለም ከሚገኝ እድፍም እራሳችንን እንድንጠብቅ ማስጠንቀቂያ ተሰጥቶናል (ያዕቆብ 1፥27)፡፡ ”ዓለምን ወይም በዓለም ያሉትን አትውደዱ፤ በዓለም ያለው ሁሉ እርሱም የሥጋ ምኞትና የዓይን አምሮት ስለ ገንዘብም መመካት ከዓለም ስለ ሆነ እንጂ ከአባት ስላልሆነ፥ ማንም ዓለምን ቢወድ የአባት ፍቅር በእርሱ ውስጥ የለም” (1ኛ ዮሐንስ 2፥15-16)።

ክርስቲያን የሆነ ሰው ከላይ የተጠቀሰውን አይነት ሕይወት መኖር የሚችለው የመንፈስ ቅዱስን ምሪት ሲከተል ነው፡፡ መንፈስ ቅዱስ በቅድስና የተሞላ ሕይወት እንድንኖር ምሪትንና አቅምን ይሰጠናል፡፡ “እርሱ የእውነት መንፈስ በመጣ ጊዜ ወደ እውነት ሁሉ ይመራችኋል” (ዮሐንስ 16፥13)። የዚህ ሁሉ ውጤት የተለወጠ ልብና ከእምነት የመነጨ መታዘዝ የሞላበት ሕይወት እንዲኖረን ያደርጋል፡፡ እምነት ፍጹም የሚሆነው በስራ ነው (ያዕቆብ 2፥22)። እንዲህ ያለው ክርስቲያን ከዚህ በኋላ ለራሱ ከመኖር ይልቅ ለኢየሱስ ይኖራል፡፡

የመንፈስ ቅዱስ አብሮነት በክርስቲያን ልብ ውስጥ የጠለቀ ፍቅር እንዲሞላ ያደርጋል፡፡ እንደ እርሱ ዳግም የተወለዱ ክርስቲያኖች ሕብረትን የሚፈልግ ክርስቲያን ይሆናል፡፡ እንዲህ አይነት ህብረት እርስ በእርስ የልብን ሀሳብ መካፈልንና ግልጽ መሆንን የሚያበረታታና ለአንድ ክርስቲያን በመንፈሳዊ ሕይወቱ እንዲያድግ ድጋፍ የሚያገኝበት አንድነት ነው፡፡

ዳግም ስንወለድ ስማችን በሕይወት መጽሐፍ ይጻፋል፤ “በሕይወትም መጽሐፍ ተጽፎ ያልተገኘው ማንኛውም በእሳት ባሕር ውስጥ ተጣለ” (ራእይ 20፥15)። ዳግም ስንወለድ ኃጢአታችን ይቅር ተብሎልን ደስታና ሰላምን በልባችን ማጣጣም እንጀምራለን፡፡ ሰይጣን ያገኘነውን ድነት ባለመታዘዝ ውስጥ ከቶ ሊያስጥለን ቢሞክርም እግዚአብሔር ግን ታማኝ ሆነን ከቆምን ከክፉ ሁሉ እንደሚጠብቀንና እንደሚያድነን ቃል ገብቶልናል፡፡ “እንግዲህ በክርስቶስ ኢየሱስ ላሉት አሁን ኵነኔ የለባቸውም” (ሮሜ 8፥1)። “እግዚአብሔርን መምሰል የአሁንና የሚመጣው ሕይወት ተስፋ ስላለው፥ ለነገር ሁሉ ይጠቅማል” (1ኛ ጢሞቲዎስ 4፥8)።